الصفحه ١٠٠ : الْعَلِيِّ الْاَعْلى.
لَيْتَ
شِعْري اَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوى ، بَلْ اَيُّ اَرْض تُقِلُّكَ اَوْ ثَرى
الصفحه ٢٦٠ : از بزوفرى نبرده است وعبارت مجلسى در
وجيزه در باب «النسب والألقاب» اين است : البزوفري هو الحسين بن علي
الصفحه ٣١٠ : بزوفرى]
در شرح حال أبو جعفر محمد بن الحسين بن
على بن سفيان بزوفرى قدسسره
است :
بايد دانست نظر به اين
الصفحه ٢٠ :
رساله زاد السالك ، اثر
فارسى دانشور نامى مرحوم ملا محمد محسن فيض كاشانى است.
چاپ اول اين كتاب در
الصفحه ٢٣٤ : قزوينى
در سفينة النجاة]
مخفى نماند نظير اين اشتباه براى حاجى
مولى على اصغر بن مولى محمد يوسف قزوينى
الصفحه ٣٤٦ : : كانت.
٤. در مهجى خطّى ديدم
كلمه «على» نيز بعد از محمد در سند بوده به اين ترتيب : خزامة أبي عبد الله
الصفحه ٢٥٩ : معنى موجب شگفت از اين اعاظم فرقه است.
واز همه پر شگفت تر حال محدث نورى قدسسره است ؛ زيرا آن جناب
در
الصفحه ٢٤٧ :
ماند امر نماز است كه در اقبال ذكرى از آن نيست ، ليكن در مصباح گفته : «ثم صل
صلاة الزيارة» وآنچه در وجه
الصفحه ١٩٠ :
همان خديجه ـ سلام
الله عليها ـ بود فقط وبعد از وفاتش درنگ ننمود در مكه مگر چند ماهى ، پس مأمور به
الصفحه ٢٣٦ : أبي عبد الله عليهالسلام
، قال : إذا
فرغت من دعاء العيد المذكور ضع خدك الأيمن على الأرض وقل : سيدي
الصفحه ٢٥٥ :
فائدة نفيسة [اختصاص
تكنيه به شخصى دالّ بر تعظيم اوست]
محدث نورى قدسسره
در ثالت مستدرك (١)
در
الصفحه ١٦ : . ابن حجر
هيثمى متوفاى سال ٩٧٣ كتابى در رد شيعه به نام الصواعق المحرقة على أهل الرفض
والبدع والزندقة
الصفحه ١٤ : كتاب شامل سه
رساله است كه در شرح صد كلمه از مولاى متقيان حضرت على بن ابى طالب عليهالسلام نگاشته شده
الصفحه ٢٣ : ديگر نيز داشته كه
عبارتاند از : سمط العلى للحضرة العليا ، ودرة الأخبار.
كتاب نسائم الأسحار در سال
الصفحه ١٩٧ : مرئوس نيز
آنها را مراعات مى نمايد ؛ زيرا كه «الناس على دين ملوكهم» (مردم در دين ملوك
خودشان اند) مخصوصاً