الصفحه ٢٣٦ : مطبوعه در تبريز سرقت عجيبى به كار رفته وآن اين كه تا اواخر
دعاى اول يعنى دعاى سابق بر دعاى ندبه ودعاى بعد
الصفحه ٢٣٨ : معتبره را در رشته در آورده وچنان تأيف نمايد
كه ناظر در توهم افتد كه از خود سخن گويد ؛ زيرا كه در اول كلام
الصفحه ٢٤٢ : الله عليهم ـ به
اتفاق كلمه بر قول اول قائل بوده اند.
بنا بر اين : انصاف آن است كه نسبت
استحباب تنها
الصفحه ٢٤٤ : ـ بعد از نقلى از مفيد
كه مثال اول بوده در صفحات سابقه ، در صفحه نامبرده گفته :
مثال دوم : سيد جليل على
الصفحه ٢٤٩ : تصريح شيخ در اول وآخر آن اخبار در مقابل طريق
مخالفين قرار گرفته [و] واقع شده است ؛ زيرا شيخ در ص ٩٨ غيبت
الصفحه ٢٥١ : آن فرصت نمى توان يافت.
اما
قسم اول : پس بيشتر آنها در مصباح شيخ طوسى ومصباح كفعمى ودو كتاب اقبال
الصفحه ٢٥٥ : ؛ زيرا در اين روايت (روايت اول امالى) تكنيه فقط به بزوفرى اختصاص
يافته با وجود بزرگان ديگر مانند مفيد
الصفحه ٢٥٧ : اول را اين طور نقل كرده است :
(ما) المفيد ، عن محمد بن الحسين
البزوفري ، عن أبيه ، عن الحسين بن
الصفحه ٢٥٩ : بزوفرى نامى برده نشده است تا ترحم در آن جاى ثالث
به عمل آيد ويكى از اين دو ممورد را كه روايت اول باشد كه
الصفحه ٢٦٤ : ، وهكذا وجدناه مكتوباً في اللّوح والصّحيفة.
__________________
١. در كتاب طهارت از
جلد اول وسائل در
الصفحه ٢٦٧ :
سند اولين روايت گفته :
١. حدثنا شيخنا محمد بن علي رضياللهعنه ـ يعنى أبا جعفر بن
بابويه ـ قال
الصفحه ٢٦٩ : العفو
(مئة مرة).
در ص ٥١ در اول روايات منقوله از ابن
الغضائري از كتاب أمالي الشيخ (نه أمالي ابن الشيخ
الصفحه ٢٧٩ : .
(منطبق با ص ٤٣٢ از جلد اول مى شود).
[مظلوميت آل الرسول عليهمالسلام]
در ص ٢٥٦ از نسخه مطبوعه جلد دوم
الصفحه ٢٨٥ : مخلاة
وبيت اول از يك رباعى است كه بيت دومش اين است :
ما
العيش كذا لكنّ من عاش رغيد
الصفحه ٢٨٨ : حزن به تجديد تعبير
كرده ، همين طور در اين جا غم طارى از جهت عيد را بر غم اصلى اول افزوده است ، واين