الصفحه ١٤٩ :
القرآن نزل مرة واحدة
في أول البعثة على بيت المعمور أو على قلب الرسول صلىاللهعليهوآله
، ولكنه لم
الصفحه ١٧٦ : رسولى را كه تخويف كننده است ، وبه
پا نداشتى براى ما نشانه [اى] كه هدايت كننده شود تا پيروى ننماييم آيات
الصفحه ١٧٧ :
نزديك ترند.
براق
ـ بضمّ باء ـ : دابّه (مَركب) اى است كه شب معراج ، رسول صلىاللهعليهوآله سوارش شده
الصفحه ١٨١ :
هنگامى كه سؤال كردند
كه : رسول خدا را چند مرتبه معراج اتفاق افتاد؟ پس حضرت فرمود : دو مرتبه
الصفحه ١٩١ :
وبالكلّ تملّكتِ
يعنى : روزى بر شتر سوار شدى وبا وصى
رسول خدا محاربه كردى وامروز بر استر سوار شدى
الصفحه ١٩٧ :
خدا صلىاللهعليهوآله با اين همه دليل
ظاهر در قول رسول خدا صلىاللهعليهوآله
است وقتى كه فرمود
الصفحه ١٩٩ : رسول خدا : يا على! اگر نبود اين
كه بگويند درباره تو طايفه اى چند از امّت من آنچه گفتند نصارا در حق عيسى
الصفحه ٢٠٠ :
به منزله نفس رسول صلىاللهعليهوآله
منزّل است ؛ چنانچه نشان مى دهد آيه مباهله از آن تنزيل ، پس
الصفحه ٢٠٤ : من الضلال وبه سبب النور من العمى».
قول او : «حذوَ الرسول»
حذو مفعول مطلق نوعى است مثل : ضربت ضرب
الصفحه ٢١٠ :
اين رايت را به مردى
كه دوست مى دارد خدا ورسولش را ودوست دارد او را خدا ورسول وى) براى مأيوس بودن
الصفحه ٢٤٠ : النبيّ صلىاللهعليهوآله
شىء من الثواب فعمله ، كان أجر ذلك له وإن كان رسول الله صلىاللهعليهوآله لم
الصفحه ٢٤٤ : رحمهالله
وجماعة من بني هاشم ورجالاً من آل رسول الله صلىاللهعليهوآله
قد وردوا لزيارة قبر الحسين
الصفحه ٢٥٨ : رسول الله
صلىاللهعليهوآله
: مَن سلَّم عليَّ في شيء من الأرض اُبغته ، ومن سلَّم عليَّ عند القبر سمعته
الصفحه ٢٦٧ : ؛ چنانچه كه در روايات ذيل به اين معنى تصريح
شده است :
الف ـ در «باب ما جاء عن عبد الله بن
عباس ، عن رسول
الصفحه ٢٧١ : نصب كرد رسول خدا امير المؤمنين را به خلافت خود وفرمود : هر كه من
مولا و...
در ص ١٨٤ از تاسع بحار در