الصفحه ٢١٤ : كتاب هاى مختلف مى
ديده يادداشت مى كرده وبا نگرشى محقّقانه آنها را بررسى مى كرده است.
د. تأليف شصت
الصفحه ٢٣٠ :
در فصل اول از مقدمه جلد اول بحار (١)
كه براى بيان كتب واصولى وضع شده است كه كتاب بحار از آنها
الصفحه ٢٢٦ :
بيان سند دعا وشرح آن
بر سبّاحان بحار فضل ودانش ، وسيّاحان
رياض معرفت وبينش ، پوشيده نيست كه ذكر
الصفحه ٢٩٢ :
در ص ٥٤١ شرح سيد على خان بر صحيفه در
شرح اين عبارت شريفه :
اللهم إن هذا المقام لخلفائك وأصفيائك
الصفحه ٢١٢ : دعاى ندبه ـ كه كتاب حاضر شرحى
بر آن است ـ نيز در اين مقال بى معناست ؛ چرا كه نكات مهم وجوانب مختلف آن
الصفحه ٣٠١ : (كه نسخه خطى از آن فعلاً در كتاب خانه ملى است) بدين قرار است :
روى
الشيخ الأجل عماد
الصفحه ٣٢١ :
عالم جليل محمّد اسماعيل بن الحسين بن
محمّد رضا قدسسره
در كتاب زوائد وفوائد كه در رجال ودرايه است
الصفحه ١٣٩ : آل آنها كه مبارك ودرخشان هستند ، ما دامى كه آفتاب طلوع مىكند وماه
روشنى مىاندازد ، وبر جده حجت عصر
الصفحه ٢٥٥ : أن ذكره كنيته من بين الجماعة
يدل على جلالته عنده.
نگارنده گويد : مصداق اين حال محمد
بزوفرى نيز هست
الصفحه ٣٦١ : اين است :
واللهوات
ـ بالتحريك ـ جمع لهاة ، وهي اللحمة في أقصى سقف الفم ، وفي بعض الروايات : «في
الصفحه ٣٤٠ : ننمود ، واين حكايت را تتمّه اى است ، آن را با
كرامتى از ميرزا محمّد على مذكور در كتاب دار السّلام ذكر
الصفحه ٢٧٨ : فقدان آن مفقود از پدر
يا برادر يا پسر اظهار درد وغم نمايند ، بايد ؛ به جهت فقدان وجود شريف آن حضرت به
الصفحه ٣٤٥ :
وبالله أستعين.
١. از جمله رواياتى كه به طريق حتم در
نقل سند آن اشتباه واقع شده ، روايتى است كه از كتاب
الصفحه ٢١٣ :
ب. ترتيب مطالب
دفترى كه مؤلف ، مطالب را در آن يادداشت
كرده حالت پيش نويس داشته واز كيفيت نگارش
الصفحه ٣٤٤ : في كتاب كنوز
النّجاح تأليف الفقيه أبي على الفضل بن الحسن الطبرسي رحمهالله عن مولانا الحجة ـ
عجّل