بابها ومصادر آنها ومعانى آنها قاعده كلى ندارد جز همان چند قاعده كه گفته شد ، بلكه بايستى وزن ومعنى ومصدر هرفعلى را از كتب لغت استخراج نمود.

وعلماء صرف ولغت شش مثال از مثالهاى معروف را انتخاب كرده اند ، واين شش باب را به آن مثالها ناميده ومعرفى ميكنند ، وحرفى از حروف اصول آن مثالها را به عنوان علامت آن باب در كتابهاى لغت گذارده اند ، وآن شش مثال اين است :

١ ـ ضرب يضرب ، وعلامتش «ض» است ، هرفعلى كه از باب «فعل يفعل» باشد ، ميگويند از باب «ضرب يضرب» است.

٢ ـ نصر ينصر ، وعلامتش «ن» است ، هرفعلى كه از باب «فعل يفعل» باشد ، ميگويند از باب «نصر ينصر» است.

٣ ـ منع يمنع ، وعلامتش «ع» است ، هرفعلى كه از باب «فعل يفعل» باشد ، ميگويند از باب «منع يمنع» است.

٤ ـ علم يعلم ، وعلامتش «ل» است ، هرفعلى كه از باب «فعل يفعل» باشد ، ميگويند از باب «علم يعلم» است.

٥ ـ كرم يكرم ، وعلامتش «ر» است ، هرفعلى كه از باب «فعل يفعل» باشد ميگويند : از باب «كرم يكرم» است.

٦ ـ حسب يحسب ، وعلامتش «س» است ، هرفعلى كه از باب «فعل يفعل» باشد ، ميگويند از باب «حسب يحسب» است.

ولى هريك از ابواب ثلاثى مزيد ورباعى مجرد ورباعى مزيد را بنام مصدرش مينامند ، چنانچه اكنون مذكور ميشود.