٧٤ ـ ٦" يعنى هرگاه براى خدا بكسى عطائى كردى آن عمل در نظرت بزرگ نباشد.

(٥ ـ مطاوعة)

واين باب مطاوع ، باب «افعال» ميشود ، مانند : «اراح فاستراح : راحتش كرد پس راحت شد» «القى فاستلقى : افكندش پس افتاد بر پشت»

(١١)

(باب افعيعال)

ماضى اين باب بر وزن «افعوعل» ميباشد ، حروف زياده اش همزه مكسور ، وواو ساكنى پس از عين الفعل ، وتكرار عين الفعل پس از آن واو ، وفاء الفعل ساكن ، وعين الفعل مفتوح ميشود.

مضارعش بر وزن «يفعوعل» ميباشد ، حرف مضارعة بجاى همزة ميآورند ، وعين الفعل دوم مكسور ميگردد.

صيغه هاى امر چنان ساخته ميشود كه دانسته شد.

مصدرش بر وزن «افعيعال» است.

امثله ماضى : «اعشوشب ، اعشوشبا ، اعشوشبوا ، اعشوشبت ، اعشوشبتا ، اعشوشبن ، اعشوشبت ، اعشوشبتما ، اعشوشبتم اعشوشبت ، اعشوشبتما ، اعشوشبتنّ ، اعشوشبت ، اعشوشبنا ، اعشيشابا» ثلاثى مجردش «عشب ، يعشب ، عشبا» است ، اين فعل از «عشب» مشتقّ است ، وعشب : گياه تازه است ، وعشب كه مصدر ثلاثى مجرد است يعنى : روئيدن گياه زمين ، واعشيشاب يعنى : بسيار روئيدن