ومضاعف با مهموز الفاء جمع ميشود ، نه با اقسام ديگر ، مانند : «ادّت النّاقة ، تؤدّ ، ادّا : ماده شتر از جدائى بچه اش ناليد» و «اجّت النّار ، تؤجّ ، اجيجا : آتش زبانه كشيد» و «اجّ الماء ، يؤجّ اجوجا : آب شور وتلخ شد» ، چهارده صيغه اين مثالها را صرف نمائيد.

ومهموز الفاء واللّام ، مانند : ازا الغنم يازا ، ازءا «: سير چرانيد گوسفندان را» و «اجا ، ياجا ، اجئا : گريختن».

(قاعدة)

هرگاه دو همزه در يك كلمه پهلوى هم واقع شود واول متحرك وثانى ساكن باشد ، ثانى به حرفى كه از جنس حركت ماقبل است ابدال ميشود ، يعنى اگر حركت ماقبل ضمّه است همزه ثانى قلب به واو ، واگر فتحة است قلب به الف ، واگر كسرة است قلب به ياء ميگردد ، پس بناء بر اين قاعدة فعل امر حاضر از مهموز الفاء كه دو همزه در اولش واقع است همزه فاء الفعل قلب به ياء يا واو ميگردد ، زيرا همزه وصل در فعل امر يا مضموم است اگر عين الفعل مضموم باشد ، يا مكسور است اگر عين الفعل مضموم نباشد.

مانند : «اءمر ، اءمرا ، اءمروا ، اءمرى ، اءمرا ، اءمرن» همزه در اين شش صيغه قلب به واو ، و «اومر ، اومرا ، اومروا ، اومرى ، اومرا ، اومرن» گفته ميشود.

ومانند : " اءجر ، اءجرا ، اءجروا ، اءجرى ، اءجرا ، اءجرن" همزة قلب به ياء ، و" ايجر ، ايجرا ، ايجروا ، ايجرى ،