الصفحه ٢٨٧ :
(تقسيم نهم)
فعل يا ماضى است
يا حال يا استقبال ، واين تقسيم نظر به زمان فعل است ، چه هرفعل حادثى
الصفحه ٣٨٦ :
" اعطانى
دريهمات : مرا چند درهمى داد ، صدت عصيفيرات : چند گنجشكى صيد نمودم" يا
بمنظور توهين
الصفحه ٣٩٢ : همزه اش زائدة باشد چه براى تانيث باشد يا نه ، الف همزة بجاى خود است ، وصيغه
تصغير در بقيّه حروف بنا
الصفحه ٤٠٤ : ،
راضىّ ، وراضوىّ».
واگر اسم پنج حرفى
ومافوق است ياء حذف ميشود ، مانند «مرتجى ، مستعلى ، مرتوى ، مستحيى
الصفحه ٤٠٥ : ساكن است بحال خود باقى است ، مانند" عدوّ"
ميگوئى" عدوّىّ".
(اسمى كه قبل از آخرش ياء مشدّد است
الصفحه ٤٥٤ :
٦
علم صرف چيست
٣٧
١ (باب فعل يفعل)
٦
صرف يا تصريف
٣٨
الصفحه ٦ :
شناخته ميشود.
(صرف يا تصريف)
صرف در لغت تغيير
دادن چيزى است از صورتى به صورتى يا حالتى به حالتى ، ودر
الصفحه ٧ : : جداكردن
چيزى است از چيزى ، ودر اصطلاح : ساختن اسمى يا فعلى است از اسم يا فعل ديگر ، وآن
ساخته شده كه فرع
الصفحه ١٤ :
فعل مثلا هم
ثلاثىّ باشد وهم رباعىّ ، يا هم صحيح باشد وهم معتلّ ، ونيز نميشود فعلى داخل يكى
از اين
الصفحه ٣٠ :
است ، وهنگام
تكلّم از قرائن دانسته ميشود فاعل مرد است يا زن.
١٢ ـ ضربتنّ ـ تنّ
علامت جمع مؤنث
الصفحه ٧٢ : بر وزن «فعل يفعل» آورده ميشود ، ولى اگر يكى از حروف اصول
آن ياء باشد ، يا فاء الفعل واو باشد پس بر
الصفحه ٧٩ :
در علم تجويد بيان
شده است.
(قاعدة)
هرگاه فاء الفعل
در باب" افتعال"" دال يا ذال يا زاء باشد" تا
الصفحه ٨٠ : " تاء" ادغام ميگردد ، "
اثّار يا اتّار" ميگويند ، مضارع وامر ومصدرش" يثّار ، اثّئر ، اثّئارا
: خونخواهى
الصفحه ٨٤ : : مرزوق گوش داد" ثلاثى مجردش" سمع : شنيد" ميباشد ، چه گوش
داده باشد يا نه ، ولكن در باب افتعال معنايش گوش
الصفحه ١٦٨ : آخر را بوى ضمّه ميدهد.
(تتميم وتنبيه)
وقف از جنبه حكم
يا واجب يا ممتنع يا جائز يا راجح يا مرجوح