الصفحه ٣٣٤ : تصريفى نيست.
(تقسيم پنجم)
اسم يا معرفة است
يا نكرة :
معرفة : اسمى است
كه معنى آن در ضمن كلام از
الصفحه ٣٩١ :
ذكيرى ، سليمى ،
وسيطى".
واگر الفش براى
تانيث نيست ، حرف مابعد ياء تصغير مكسور ميگردد ، والف قلب
الصفحه ٤١٣ : ، كتابة كوفيّة»
(تقسيم دهم)
اسم يا مفرد است
يا مثنّى يا مجموع ، واين دو ، تثنية وجمع نيز گفته ميشود
الصفحه ٤١٤ : حال جرّ
ونصب" رضوين ، عصوين ، رحيين ، هديين"
واگر چهار حرفى
وبيشتر است الف قلب به ياء ميگردد ، مانند
الصفحه ٤١٩ :
نويات" لكن
اگر قبل از الف ياء باشد ، مانند" حياة" در جمعش" حيوات" گفته
ميشود گرچه اصلش ياء ميباشد
الصفحه ٢٥ : تبديل كردن ياء به تاء در اولش ، وزيادكردن ياء ساكن ونون مفتوح
در آخرش ومكسور كردن باء به مناسبت يا
الصفحه ٣٦ : ء است" مفتوح العين ـ مكسور العين ـ مضموم العين" يعنى يا
عين الفعل آن مفتوح است ، بر وزن" فعل" مانند" ضرب
الصفحه ٥٠ :
يا يافتن چيزى بر
فعلى يا صفتى ، چنانچه ميگوئى : سعيد را دانشمند يافتم ، مسعود را مظلوم يافتم ،
ترا
الصفحه ١٢٩ : پاى حيوان است.
(تقسيم سوم)
فعل يا اصلىّ است
يا ملحق ، آنچه تا حال مذكور شد فعل اصّلىّ بود ، اكنون
الصفحه ١٥٢ :
واشباع سه گونه
است : يا ضمّه را واو مينمايند ، مانند :
كرهتموه" در
اصل" كرهتمه" بوده ، ميم به
الصفحه ١٨٦ : ، يعنى اگر حركت ماقبل ضمّه است همزه ثانى قلب به واو
، واگر فتحة است قلب به الف ، واگر كسرة است قلب به يا
الصفحه ٢١٠ : كه گفته شد : هرچه از باب" فعل ، يفعل" باشد عين الفعل يا لام
الفعل آن حرف حلق است ، نه آنكه هرچه عين
الصفحه ٢٤٦ :
هست به كتب لغت
مراجعة شود.
«ويح» كلمه ايست
كه براى بازداشتن كسى از سخنى يا كارى يا عقيده اى گفته
الصفحه ٢٥١ : ،
يضرب» مانند : «روى ، يروى ، ارو ، رواية : آب آوردن ونقل حديث كردن» عين الفعل
واو ، ولام الفعل ياء است
الصفحه ٢٥٣ : " وجيّمت جيما
: نوشتم جيمى".
«ياء» سعد
تفتازانىّ در شرح تصريف گفته : «تركيب الياء من الياءات بالاتّفاق