اگر کنم تکلّمى

کلام اوّلم توئى

سکوت اگر کنم دمى

دلست و داغدار تو

به خيمه رو چسان کنم

چه ناله و فغان کنم

ز چشم خونفشان کنم

ز روى گل مزار تو

سکينهٴ من از عطش

فتاده او نموده غش

چسان به او بگويمش

که کشته شد برار تو

ز ديده‌ام نهان شدى

بهار من خزان شدى

سوى جنان روان شدى

من و فراق داغ تو

أسرعت في السفر

كنجمة السحر

فارقك النظر

وغبت في الأجل

إن قال مقولي

فأنت أوّلي

وإن لم أفعل

بقلبي الشعل

وكيف في الخيم

أذهب للحرم

أجري الدموع دم

لفقدي الأمل