|
بکين او صف قوم پايه نشناسى |
|
|
|
نه قاسمى که کند ياريش نه عباسى |
|
به زينب اسلحه آن پيكر لطيف آراست |
|
|
|
بدست و پاى پدر بوسه داد و رخصت خواست |
|
که اى پدر پسرت بى تو از جهان سيرست |
|
|
|
بده اجازه که تا گفتهاى برو ديرست |
مباراة الشعر بالعربيّة أو تقريب معناه :
|
لمّا رأى السبط وحده |
|
من كان يشبه جدّه |
|
كبد الحسين ومن قد |
|
آذى الظما منه كبده |
|
شمس الحسين تجلّت |
|
مكسوفة النور عنده |
|
أراد دون حسين |
|
في الحرب يبذل جهده |
|
لكنّه ضاق ذرعاً |
|
بكربلا أن يردّه |
|
أبوه عن خوض جمر |
|
يحسُّ في القلب برده |
|
كجدّه يوم أُحد |
|
في الحرب لم يلف جنده |
|
رأى أباه وحيداً |
|
فكيف يصبر بعده |
|
لا قاسم لا أبو الفضل |
|
حاضر كي يمدّه ... |
|
بدى السلاح عليه |
|
كالنجم طرّز سعده |
|
هوى يقبّل كفّاً |
|
للسبط كي لا يصدّه |
|
يقول والعزم باد |
|
من حيث هزّ فرنده |
|
يقول ها أنا ماضٍ |
|
سيفاً ونبلاً وصعده |
|
أرسل إلى الحرب شبلاً |
|
كالغيم أرسل رعده |
|
ما أبعد القول « أقدم » |
|
عليَّ حتّى أعدّه |
![فرسان الهيجاء في تراجم أصحاب سيّد الشهداء عليه السلام [ ج ١ ] فرسان الهيجاء في تراجم أصحاب سيّد الشهداء عليه السلام](/_next/image?url=https%3A%2F%2Flib.rafed.net%2FBooks%2F1541_farsan-alhaijae%2Fimages%2Fcover-big.jpg&w=640&q=75)