افکند بس ز خصم سر و دست توسنش

ننهاد جز بدست و سر دشمنان قدم

ناگاه ظالمى ز کمين تيغ زد بر او

افتاد دست راست از آن جسم محترم

با دست چپ زدى ز چپ و راست بر عدو

آرا نبود باک از اين صدم او الم

واحسرتا که دست چپش هم زين فتاد

از ضرب تيغ دشمن بدخواه بد شِيَم

افتاد تا که از تن آن شهسوار دست

بگشود خصم او ز يمين و يسار دست

ناچار شد دچار اجل تن بمرگ داد

بى‌دست چون جدال کند با هزار دست

آن مير نامدار بدندان گرفت مشک

دندان معين شود چه بيفتد ز کار دست

دشمن کمان گشود بسويش ز چار سو

بر مشک آب تير و بگل يافت خار دست

جسم شريف او هدف تير و نيزه شد

باد سموم يافت بر آن لاله‌زار دست

از ضربت عمود خشک گشت غرق خون

بر چهرهٔ ماه يافت خسوف غبار دست