ما رأت الدنيا أخاً مثله

به على النصر أخوه اعتمد

قد ورد الماء وما ذاقه

والقلب منه بظماه اتّقد

حتّى هوت كفّاه فوق الثرى

وانفضخت هامته بالعمد

وما رأينا ساقياً مثله

للنّاس إلّا أنّه ما ورد

سردار بى سپاه علمدار بى حشم

بوالفضل بوالمکارم وذو الجود والکرم

کرد آفرين بهمّت او همّت آفرين

همّت نگر که تشنه لب آمد برون ز يم

بر دوش ابر رحمت بر دست تيغ برق

چون رعد در خروش و روان شد سوى حرم

کردند ازدحام پى دفع آنجناب

او را نبود باک از آن خيل مزدحم

از صولتش گداخت دل و زهره کرد آب

شير ژيان پيل دمان اَژدر دژم

بر دفع دشمنان نه بشمشيرش احتياج

افکند گر ز قهر بر ابروى خويش خم

آمد بروى ز ابفرات محيط جود

افراشت بر فتوت مردانگى علم