مللت الحياة فيا حبّذا

هلاكي سريعاً مع الهالكين

وقد فقدت مقلتاي الضياء

وجار عليّ زمان مشين

ونادت إلهي أعد أكبري

سليماً من القتل في العاندين

ايا فرقهٴ فارق از ننگ و نام

نهاديد بر کفر اسلام نام

روا نيست اى قوم بيرون زدين

مسلمانى و کفر محض اين چنين

شما شرک يزدان و کين رسول

نموديد در عالم ذر قبول

نه ما آخر اولاد پيغمبريم

برازندهٴ خلقت داوريم

کسى کو بود عرش را زيب و زين

حسين است و اولاد پاک حسين

يزيد ستمگر ز آل زناست

خلافت زنازاده را کى رواست

خلافت بود حقّ شأن حسين

ايا ظالمان دودمان حسين

براى زنازاده‌اى شد بباد

که لعنت بر آن اصل ناپاک باد

منم آنکه جدّم رسول خداست

که سر خيل وسر حلقهٴ انبياست

منم آنکه آن درّينه عمرانيم

بروز وغا حيدر ثانيم

مرا بر ميان دوالفار على است

مرا افتخار از نبى و وليست

ز شير خدا شاه بدر حنين

شجاعت بود ارث بابم حسين

شجاعت به من از پدر منتهى است

بشيران در افتادن از ابلهيست

چه گيرم بکف رمح خوارا شکاف

سپهر زمين سينه درزد در زقاف

نمى لافم اى ابن سعد لعين

گر انکار دارى بيا و ببين

چه شمشير کين بر کشم از نقاب

شود زهر شير در بيشه آب

منم آنکه بر سروران سرورم

شبيه پيغمبر على اکبرم