ها أنا ولّيت دنياي القفا

قادماً أعلن صدقي والصفا

أما والله لقد خنت الوفا

حين روّعت عيال المصطفى

أترى مولاي يوليني الجفا

راجعاً منه بلا دنيا ودين

حُر بگفتا اى شها با غم وآه آمده‌ايم

سويت اى خسرو بى خيل و سپاه آمده‌ايم

رسته ز ابليس بدرگاه اله آمده‌ايم

ما بدين در نه پى حشمت وجاه آمده‌ايم

از بد حادثه اينجا به پناه آمده‌ايم

من و فرزند ايا سبط نبى فخر اُمم

بطفيل تو نهاديم در ايجاد قدم

گر بغلطيم بخون در ره عشق تو چه غم

ره رو منزل عشقيم ز سر حدّ عدم

تا به اقليم وجود اين همه راه آمده‌ايم

به خداوند که بيزارم ازين فرقهٔ زشت

ز انکه از حبّ ولاى تو مرا بود سرشت

تخم مهرت ز ازل بر دل من خالق کشت

سبزه خطّ ديديم زبستان بهشت

بطلب کارى آن مهر گياه آمده‌ايم

منم آنکس که نمودم بتو ظلم اوّل بار

ره گرفتم بتو اى پادشه بيکس و بار