فعنوا بحبّه تعالى عن حبّ ما سواه ، وبمراده منهم عن مرادهم .. وحظوظهم ، فلم يكونوا عاملين على (١) فناء ولا استغراق فى الشّهود ، بحيث فنوا به عن مراد محبوبهم ، بل فنوا بمراده عن مرادهم ، فهم أهل فناء فى بقاء ، وفرق فى جمع ، وكثرة فى وحدة ، وحقيقة كونيّة فى حقيقة دينيّة.

فنسبة أحوالهم إلى أحوال غيرهم كنسبة ما يرشحه الظّرف والقربة إلى ما فى داخلها ، والله أعلم. قال بعض العارفين :

__________________

(١) فى ب : عن.