كفت إبليس لعين ذا نارزا

دام زفتى خواهم اين اشكار را

زر رسيم وكلهٔ اسبش نمود

كه بدين ثانى خلائق را ربود

كفت شاباش و ترش افكند لنج

شد ترنجيده و ترش همچون ترنج

پس زد و گوهر ز معدنهای کش

کرد ان پس مانده را حق پيشکش

گير اين دام دکر را ای لعين

کفت زين افزون ده ای نعم المعين

چرب وشيرين وشرابات شمين

دادش و بس جامهٔ ابريشمين

کفت يا رب بيش از اين خواهم مدد

تا به بند هشان بحبل من مسد

تا که مستانت که نرو پر دلند

مردوا راين بندها را بکسلند

تا بدين دام ورسنهای هوا

مرد تو کرد ز نامردان جدا

دام ديکر خواهم بسلطان محنت

دام مرد انداز حيلت ساز سخت

خمر وچنک آورد پيش او نهاد

يتيم خنده زد بدان شديم شاد

سوی اضلال ازل پيغام کرد

که براد از قعر بحر فتنه کرد

فی يکی از بند کانت موسی است

پردها در بحر او از کرد بست

اب از هر سو عنان را فا کشيد

از تک دريا غباری برجهيد