الصفحه ٣٩١ : السببية (قوله وصل خفى) لانه جواب للسؤال المقدر والمخاطب به من يصدق ان لطلب
العبادة سببا ويطلب شرح ماهيته
الصفحه ٤٠٦ : حتى قال الاخفش انه لا يجوز ما مررت برجل الا
قائم الا بتقدير الموصوف على انه بدل من الاول كما فى المغنى
الصفحه ٤٣٤ : العلامة فى شرح المفتاح فى مبحث تعريف
الاستعارة ان الاستعارة اما ان تعتمد على نفس التشبيه واما ان تعتمد على
الصفحه ٤٤١ : بتذكير الضمير
وهو الذى اختاره فى شرح المفتاح (قوله
حتى يخيل ان الثانى الخ) قدم تخييل الثانى على تخييل
الصفحه ٤٥٦ : بجهة التشبيه الخ) اى اشد معرفة واختصاصا والتصاقا بها بالقياس الى المشبه
عند المخاطب كذا فى شرحه للمفتاح
الصفحه ٤٦٤ : الكامل
الخ) الظاهر فى
الاولين عدم الاضافة واجراء اللقب عليهما وفى الاخيرين الاضافة وفى شرح العلامة
وقع
الصفحه ٤٦٨ : الديك ففيه
تركيب من الحمرة المخصوصة والشكل الكرى والمقدار المخصوص وبهذا يمتاز عن الثانى
والاول فان النظر
الصفحه ٤٧٠ : فى
تشبيهات البلغاء ولم يرد مثله فيها كذا فى شرحه للمفتاح (قوله زيد كالاسد) فانه ابلغ من زيد كالسرجان
الصفحه ٤٧٢ : المشبه به فعلى الاول زيد اسد
استعارة وعلى الثانى تشبيه (قوله
والخلاف لفظى راجع الخ) يعنى ليس المراد بكونه
الصفحه ٤٧٥ : يجوز تعلق حرفى جر
بمعنى واحد بعامل واحد الا بعد التقييد بالاول واعتبار الثانى قيد اللمقيد وحينئذ
لا
الصفحه ٥٠٥ : وضعت له لينتقل الى لوازمها (قوله اى استعمال
المجاز الخ) الاول نظرا الى المعنى فان الكلام فى المجاز
الصفحه ٥١٦ : العلامة فى شرح قوله
واعلم ان التشبيه متى كان وجهه وصفا غير حقيقى وكان منتزعا من عدة امور خص باسم
التمثيل
الصفحه ٥٢٧ : وانه ليس باستعارة بناء على طى ذكر المشبه وذكر
لفظ المشبه به لان القول بالتشبيه البليغ اولى من القول
الصفحه ٥٣٣ : بالموصوف اعم من المفصوف حقيقة او
ما هو بمنزلته كما اشار اليه الشارح رحمه الله تعالى فى شرحه فى بيان وجه
الصفحه ٥٤٢ : فى شرح المفتاح بهذا المعنى حيث قال وعن ان تركب من النوق ما هى فى
الضمر والانحناء كالحوت وهو اولى