الصفحه ٢٥٨ : كذا فى
المغرب والمراد الثانى يعنى ان لى على كل قبيلة احداث الشر (قوله فلافادة عدمهما
الخ) لم يقل فلعدم
الصفحه ٥٤١ : كذا فى المغرب (قوله واذا شرط الخ) اى اعتبر فيه قيد كما فى شرح المفتاح الشريفى (قوله ولم يشترط الخ)
بل
الصفحه ٢٠٠ : الشرح ان التفأل قد يكون باللفظ المسموع فى مستهل الكلام كلفظ
سعد او سعيد مثلا وهذا هو الذى يقتضى تقديم
الصفحه ٥٥٠ : الشقى بمن له
الشقاوة فى الجملة كفرا كانت او عصيانا والسعيد بمن له السعادة فى الجملة بان كان
مؤمنا كما هو
الصفحه ٥٥٢ : فعلى هذا لم يكن قوله فمنهم شقى وسعيد تقسيما صحيحا لان من شرطه ان
يكون صفة كل قسم منتفية عن قسيمه لان
الصفحه ١٩٤ : رحمه
الله تعالى بان قوله وفى كلام ابن الحاجب الخ ناش عن سوء الفهم وحمل كلامه على ما
توهمه عبارته ولا
الصفحه ٣٧٥ :
كقوله ان من سادتم ساد ابوه الخ) فى المعنى ان كلمة ثم فيه للترتيب فى الاخبار لا لترتيب
الحكم وقال ابن
الصفحه ١٢ : ينفعه وبمعنى الا نحو ان كل
نفس لما عليها حافظ
(قوله
بمعنى اذا) اليه ذهب ابن مالك وفى المغنى انه احسن مما
الصفحه ١٢٣ : فى واللام فى
المشهور خلافا للشيخ ابن الحاجب والمفعول به بواسطة حرف الجر ما لا يكون بتوسط
كلمة فى
الصفحه ١٨٩ : الحاشية المنوطة على
قوله على ما نقل عن ابن الحاجب فيه ايماء الى ان فى النقل خللا وانا اذكر عبارة
ابن
الصفحه ٢٢٦ : ) فى الرضى ان البيت يروى برفع كله وبنصبه وفى المغنى ان الشلوبين وابن مالك
يسويان بين الرفع والنصب فى
الصفحه ٣٧٠ : بمنزلة العبد فى اقتضاء اعلاء الصوت (قوله فقيل انه حقيقة فى القريب والبعيد)
وهو قول ابن
حاجب والثانى قول
الصفحه ٤٠٥ :
مطلقا على رأى) ذهب اليه ابن مالك حيث قال فى التسهيل ويؤكد بها ما نصبها من فعل او اسم
يشبهه وتخالفهما لفظ
الصفحه ٨ : ) بناء على جواز حذف المبدل منه وقد صرح بامتناعه فى غير صورة الاستثناء ابن
الحاجب (قوله
فقد تعسف) اى سلك
الصفحه ١٤ : فى فى لا رجل او للتشبيه بالمضاف كما
ذهب اليه ابن مالك ويجوز ان يكون لا المشبهة بليس فيكون لا طريق