من از كرده خود پشيمان شدم وبنزد او آمدم ، گفتم : برگرد وزيارت كن به هر نوع كه مى خواهى ومرا با تو كارى نيست. گريه كنان گفت : مرا حال زيارتى نماند ورفت. من بسيار خود را ملامت كردم ، مراجعت نمودم ، از در خانه داخل فضا شدم ، سه نفر بر لب بام خانه من محاذى در خانه رو به من ايستادند وآنكه در ميان اشيان بود جوانتر بود وكمانى در دست داشت ، تير در كمان نهاده وبه من گفت : چرا زائر ما را از ما بازداشتى؟ وكمان را زه كشيده ناگاه سينه من سوخت وآن سه نفر غائب شدند ، وسوزش سينه من بتدريج اشتداد كرده بعد از دو روز مجروح شد وبتدريج جراحت اين پهن شده اكنون تمام سينه مرا فرو گرفته ، وسينه خود را گشود ديدم مجموع سينه او پوسيده بود ، ودر سه روزى نگذشت كه آن شخص بمرد ، انتهى.

وهذه الحكاية مع ما ذكرها العلّامة النوري المتقدّم بينهما تفاوت يسير ، ويحتمل تعدّد الحكاية لأنّ نظائرها في سامرّاء غير عزيز. ونظمها العلّامة الخبير السماوي في وشايح السرّاء بقوله :