نسخه اصل مصنّف ، استنساخ گرديده » (١) است.

از آنجا كه هيچ واسطه اى ميان اين دستنوشت ونسخه اصل كتاب نبوده است واستنساخ آن تنها يازده ماه پس از اتمام كتاب ـ وآن گونه كه گذشت زير نظر مؤلّف ـ صورت پذيرفته است ، مصحّح ، اين نسخه را بعنوان نسخه اصل بدست داشته است.

مشخّصات نسخه :

رونويسگر : محمّد بن طالب طاهرآبادى.

تاريخ اتمام كتابت : ١٧ محرّم الحرام سال ١١٩٤ ه‍. ق.

خط : نستعليق ساده تحريرى.

تعداد صفحات : ٢٤٧ برگ / ٤٩٤ صفحه.

تعداد سطور در هر صفحه : ٢٩ سطر.

بلاغ : ندارد.

اين نسخه را ، با عنايت به محلّ نگاهدارى آن « د » خوانده ام ودر علائم صفحه گردان مندرج در متن با علامت / ...D / نشان داده ام. كلمه اصل در پانويس پاره اى از صفحات ـ در اين باره ، پس از اين توضيحى خواهم داشت ـ نيز اشاره به همين دستنوشت است.

ب : نسخه كتابخانه مجلس شوراى اسلامى ؛ با شماره ٤٤٨٩ (٢).

رونويسگر : محمّد شفيع بن فضل الله.

تاريخ اتمام كتابت : ٢ ربيع الثاني ١٢١١ ه‍. ق.

خط : مختلف ، در بيشتر مواضع نستعليق شكسته.

تعداد صفحات : ٢٤٤ برگ / ٤٨٨ صفحه.

تعداد سطور در هر صفحه : مختلف ، از ٢٥ تا ٢٧ سطر.

__________________

(١) بنگريد : فهرست تفصيلى مصنّفات نراقى وراهنماى نسخه هاى خطّى آنها ص ٣٧.

(٢) بنگريد : فهرست كتابخانه مجلس شوراى اسلامى ، ج ١٢ ص ١٦٦.