المتن الفارسي لقواعد الزنجاني في كتابته للمصحف :

[شانزدهم آنست که در قرآن بيست ويك جای یا أیها الناس است] وآن همه سَرسَطر است وهیج دَر میا[نه نیست هفدهم آ]نست کِه دَر قُرانْ جَهار جَای محمّدست ویك جَای [احمد که همه اول سطر] است هَچدَهُمْ آنسْت کِه دَرْ قرآنْ کُنْ فیَکونْ هَشتْ [جای است که همه در پا]یانْ سَطرسْت. نُوزْدَهُمْ آنسْتْ کِه دَرْ قُرانْ غَفور رَحیمْ [در چهل وسه جای است] وَهَمَه بَایَانْ سَطرسْت بِیستُمْ دَر قُران جَهاردَهْ جَای ..... بَایَان سَطرست بِیسْت یَکمْ آنست کِه دَر قرآنْ سَمیع عَلیمْ [در شانزده جای است] وَهَمه بَایَانْ سَطرست بِیسْت دُوَمْ آنست کِه دَرْ قرآن [سیزده جای عزیز حـ]ـکـیم اَستْ وَهَمَه بَایان سَطرست بِیست سِیُومْ .... هَمَه بَایَانْ سَطرست بیست جَهارُمْ آنستْ کِه دَرْ قرآن [شش جای ترجع الامور هـ]ـست وَیك جَای تصیرُ اْلامُور وَآن هَمَه بَایَانْ سَطرسْت [بیست پنجم آنست که] دَرْ قُران بکُل شی عَلیمْ یازدَهْ جَاى اَستْ وَدَو جای بکل شَی [علیما وآن همه بایان سـ]ـطْرسْت بیست شَشُمْ آنستْ کِه دَرْ قرآن عَلیم بذَات الصّدورِ [دوازده جای است وآن هـ]ـمَه بَایَان سَطرسْت بیست هَفتُم آنستْ کِه دَرْ قُرانْ [پنج جای یتوکلون است وسه] جَای اَلمتوّکلونَ وَیك جَای اَلمتوّکلینَ وَهَمَه بَایان سَطرسْت [بیست هشتم آنست که د]ر قرآنْ عَلام الغیُوبْ جَهار جَای اَست وَهَمه بَایان سَطرسْت [بیست نهم آنست که آ]خِر هَمَه نیم سُبْعِهَا آخر سَطَرست سیّوُمْ سَرجملَت سُورَهَا .... است سی‌ویَکمْ آنستْ سُورة مَریَم باَول وَرَق آوردَه اَسْتْ [سی ودوم] ....؟ ـرفْ کُور نیست سی‌سوُمْ آنسْت کِه هیحْ کَلِمه بُرنَامْـ ..... دیکر اوفتَذ کِه نیم کلمه بَایانِ سَطری بَاشَذْ وَنیمه دِکر [اول سطری دیگر باشد / افتد و] اَز سَببِ ان بزر نوشْتم انج دَر اَول سَطرست وَآنج د [ر بایان] سطرست تا هر کسی ظاهِر می‌بینَذ (انظر الصورة : ١٢).