متصديان اشغال ديوانى عراق عرب حسب المسطور مقرّر دانسته قلم وقدم كوتاه وكشيده داشته در ضرر ومساحت وباز ديدن از سركار مدخل ننمايند ، وبه علّت تفاوت وقرض غلّه ورسول داروغگى وسائر شناقص اصلا طلب نكنند ، ودر يرغو وسور غوى آن سركار مدخل نسازند ، وجريمه نگيرند ، واگر جريمه صادر شود گذارند كه گماشتگان مومى اليه رفع نمايند ، واگر بسهو از بابت اخراجات سيّما مذكورات فوق يا آن چه بعد از اين سانح شود چيزى بر آن سر كار حواله ننمايند تحصيلداران نطلبند ، وتن را بديوان آورند كه محسوبست ، وچون الوس حورائى كه مزارع وروامس برقانيه اند به زراعت وحواشى آنجا قيام نمايند ، هيچ آفريده ايشانرا تكليف بردن بمحل ديگر ننمايد ، وگذارند كه به زراعت وحواشى آنجا قيام نمايند ، مال وجهات (١) الوس مزبوره را بر شيخ الإسلام مومى اليه مسلّم وحرّ ومرفوع القلم دانسته ، به دستور سائر محال سيورغال مومى اليه عمل نمايند ، وچون حكم جهانمطاع صادر شده كه چنانچه از باب دوشلكات ديوان اعلى از گرفتن دوشلكات آن سر كار ممنوع اند ، ارباب دوشلكات عراق عرب نيز خود را ممنوع شناسند ، وبه هيچ عذر وبهانه در آنجا مدخل نسازند.
چون هدايت پناه مومى اليه جهت هدايت خلائق احيانا از نجف أشرف متوجّه بعضى از ممالك محروسه مى شوند سيما رماحيه وجوائز در ذهاب واياب كمال تعظيم بتقديم رسانند ، وسر كار مومى اليه ومتعلّقان او را در غيبت به دستور حضور بر قرار دانسته از حوالات ومطالبات مستثنى شناسند ، وچون در پايه سرير فلك مصير كه مجمع اكابر واشراف وامراء وحكّام واعيان ممالك محروسه است كائنا من كان ملازمت مقتدى الأنام مومى اليه نموده ، مشار اليه بديدن احدى نرفته ، حكام عراق عرب حفظ اين قاعده مرعى داشته ، وظائف ملازمت بتقديم رسانيده
__________________
(١) جاء في حاشية الحجريّة : نسخة الأصل : مال وجهات الوس. إلى آخره.
![خاتمة مستدرك الوسائل [ ج ٢ ] خاتمة مستدرك الوسائل](/_next/image?url=https%3A%2F%2Flib.rafed.net%2FBooks%2F1462_khatema-mostadrak-02%2Fimages%2Fcover-big.jpg&w=640&q=75)
