يونان قديم

يونان بخش جنوبي شبه جزيرهء بالكان ، كه در ساحل درياى اژه وميان آن ودرياى مديترانه قرار گرفته ، سرزمينى كوچك بوده كه به گفتهء آلبرماله فقط پنجاه وپنج هزار كيلومتر مربع وسعت داشته (١) ويك سىام مساحت كنونى إيران (وحدود يك صدم مساحت إيران زمان هخامنشيان) بوده است.

مردم يونان در أصل اقوامى وحشى بودند از نژاد آريايى كه «هلن» ناميده مىشدند ؛ واز حدود هزار سال پيش از ميلاد مسيح از جانب مشرق به آن سرزمين سرازير شده ودر آن استقرار يافته بودند ، واز راه ارتباطهاى بعدى با مناطق متمدن آن نواحي مانند جزيره كرت وهمچنين فنيقيّه ، از آنان استفاده از مس ومفرغ وآداب تمدن وشهرسازى وبعدها خط را آموختند.

آلبرماله دربارهء تازه واردان سرزمين يونان چنين مىنويسد :

اين مردم بسيار وحشى ودرنده خو بوده وسر راه خود هرچه مىديدند خراب مىنمودند. بدين لحاظ شهرهايى را كه قوم آكئوس (ساكنين قبلي

__________________

(١) تاريخ ملل شرق ، آلبرماله ، ج ٢ ، ص ١٤٩ (فارسي).