بدانها انتقال يافته بود در كشور يونان انتشار دادند ... (١) از سال ٤٩٤ با ويراني مالطس (مالت) وزوال نحله ملطى ، حوزه علمي به ايتالياى جنوبي وصقليه (سيسيل) منتقل شده بود». (٢)

محقق ديگرى نيز نوشته است :

فيثاغورس وآمپدوكس وفيثاغوريان متأخر هم (بر روال زردشت) كشتار رمه وگله را منع مىكنند. بنابراين ، كم وبيش بگونه‌اى هم‌زمان (سال ٥٠٠ ق. م) هم در إيران وهم در يونان تمايلات ديني همانندى پيدا مىشود ...

داورى با آتش ـ كه هراكليوس از آن سخن مىگويد ـ ريشهء إيراني دارد (...) آتش خردمند دادگر از مفاهيم أصيل زرتشتى است (...) بنابراين ، بايد چنين فرض كرد كه (انديشهء إيراني) داورى با آتش پيش از پايان قرن ششم ق. م به بابل منتقل شده واز آنجا (...) به يونان سرايت مىكند. (٣)

روايات يوناني آن هنگام (يعنى قرن ششم ق. م) خبر از مسافرت وسياحت مردى به مصر وبابل مىدهد كه بعدها بعنوان رهبر مذهبي وپيشوايى خردمند در يونان وجنوب ايتاليا روزگار بسر برد ، يعنى فيثاغورس.

اگر اين فيثاغورس بوده است كه در انتقال اين انديشه‌ها از شرق

__________________

(١) همان ، ص ٥١.

(٢) همان ، ص ٦١.

(٣) استنباط ديگر اين است كه از يكسو به بابل وملل همسايه ديگر رفته ، واز سوى ديگر به وسيله افرادى مانند فيثاغورس به يونان برده شده باشد.