فورفوريوس است. (١)
مورخان آمونيوس را بنيانگذار مكتب اسكندريه (اسكندريون) ـ يا بتعبير اروپايى آن : «نوافلاطونيان» (٢) ـ مىشمرند. گفته‌اند كه والدين مسيحي داشته وبه دين قديم يونان بازگشته (٣) ، ولى اين مطلب تأييد نشده وبسيار بعيد است.
فلوطين گويا عمدهء معلومات خود را از آمونيوس (عامون) فراگرفته ، زيرا خود را راوي مكتب أو نشان مىداده ، واز آنجا كه فلوطين حكيمى اشراقي (وبتعبير معروف : افلاطونى يا غنوصى) است ، مسلم مىشود كه آمونيوس نيز حكيم وعارفي اشراقي بوده ، اگرچه مانند افلوطين از مكتب مشاء ومكاتب ديگر نيز خبر داشته است.
فلوطين در سال ٢٤٤ م. به وطن بازگشت (٤) وسپس رم را كه نوخاسته وآمادهء پذيرش بيشتر آموزشهاى أو بود برگزيد وبه آنجا رفت وبساط تدريس خود را در آنجا بنا نهاد ودر حدود سال ٢٧٠ م در گذشت.
مهمترين آثار فلوطين بيش از پنجاه رساله است كه در دسته‌هاى نه‌تايى ودر شش فصل به وسيلهء شاگردش فرفوريوس گردآورى شده است ، كه تماما تقريرات وباصطلاح دانشگاهى جزوه‌هاى درسى اوست كه بوسيلهء شاگردان تهيه شده است. اين رساله‌ها را بسبب تقسيمات نه‌تايى ، در زبان عربى تاسوعات يا تساعات ، ودر يونانيEneadsناميدند.
__________________
(١) آثار فلوطين ، لطفى ، ص ١١١٤.
(٢) اين اصطلاح جديدى است كه مورخان أخير گذارده‌اند.
(٣) تاريخ الفلسفة ، دكتر مرحبا ، ص ٣٢٥.
(٤) تصوف وأدبيات ، برتلس ، ص ٢٧.
(٥) بخشهايى از إلهيات تاسوعات را كه نام «تئولوجيا» داشته مترجمان وتحريف و «اثولوجيا» نام دادند ، وحتى آن را از كتب أرسطو معرفى نمودند ، وهمين سبب زيانهاى بسيارى براي رشد فلسفه ، وموجب خوشنامى بىاساس براي أرسطو نزد حكماى مسلمان گرديد.