باز از آن غنچه خونين كفن

رسته گلى تازه ترا چون سمن

گلشن دين يافته زين ، زيب وزين

گلبن توحيد على حسين

گلشن گردون ورياش بهشت

در بر آن روضه نمايند زشت

سر زده زان باز نهال عجب

داده ثمره هاى علوم وادب

شد صدف گوهر عالى فرش

ساحت شهرى كه على شد درش

علم كه در روى زمين وافرست

از دم عيسى نفس باقر است

باز شكفته گلى از باغ او

داده جلا ديده ما زاغ او

بست دهان دگران راز گفت

غنچه شدند آن همه واو شكفت

صادق صديق به صدق وصفا

ناظر ومنظور به صدق وصفا

باز آن گلبن عالى تبار

وه چه رطب بود كه آمد ببار

لآكام ولايت شده شيرين ازو

يافته تمكين عجب دين ازو

آنكه ببرد از دل اغيار بيم

كاظم غيض است به خلق كريم

باز دميد از چمن او گلى

كامده روح قدسيش بلبلى

خاك خراسان شده زو مشك بو

خلق به آن بو شده در جستجو

دم چه زنم از صفت بى حدش

داده پيمبر خبر از مرقدش

خلق محمد كرم مرتضى

هر دو عيان ساخت على الرضا

باز از آن طينت عنبرسرشت

جلوه گرى كرد گلى از بهشت

برد به تقوى گرو از مابقى

شهرت از آن يافت به عالم تقى

سر زده زآن باغ على منظرى

در صف شيران جهان صفدرى

زنگ زداى دل هر متقى

كنيت او گشت از آن رو نقى

او به تفاوت شده آئينه اى

تا فكند عكس به گنجينه اى

زاده از آن زبده پيغمبرى

محسن احسن ، حسن عسكري

بحر سخا ، كان وفا وكرم

ساية ده طوبى باغ ارم