أبي الحسن علي النقي هادي بن محمد

كنيت آن حضرت ابو الحسن است همچون كنيت جد خود على بن موسى (ع) وآن حضرت را از اولاد ، امام حسن عسكري [ع] بوده كه بعد از آن حضرت امام است. ووالده آن حضرت ام الولد بوده واز جمله القاب آن حضرت يكى نقى است يعنى پاكيزه از جميع عيوب. واين اشارت است به عصمت وطهارت آن حضرت وپاكيزگى از عيوب حسبي ونسبى با آنكه آن حضرت نقاوه وبرگزيده ائمه عظام واجداد كرام خود است. ديگر از القاب آن حضرت هادى است زيرا كه او را نماينده مردمان است به طريق صواب وحق ، والله الهادي.

الشهيد بكيد الأعداء المقبور بسرّ من رأى

آن حضرت شهيد است به كيد دشمنان. واين اشارت است بدانكه آن حضرت را زهر دادند. ودر كتاب كشف الغمة روايت كند كه چون حضرت امام نقى خسته شد. تمامى رءوس بنى هاشم واكابر سر من رأى همه اوقات ملازم بودند واطباء تردد مى كردند. وخليفه فرموده بود كه اطباء ملازم درگاه او باشند. وشأن ومرتبت او در آن مملكت بسيار بزرگ بود وهمه مردم درگاه شده ومهمات خلايق معطل مانده وواقعه مرض آن حضرت بر مردم بسيار دشوار بود تا بعد از چند روز مرض آن حضرت اشتداد يافت وغموم ومصائب مردم زيادت شد وخواطر از انديشه فوت وفراق آن حضرت بسيار مكدر بود. بعد از چند روز آن حضرت وفات فرمود واز دار فانى به جنب جاودانى انتقال كرد.

وولادت آن حضرت به موضعي بود از ولايت مدينه در نصف ذى الحجة سنه اثنى عشره ومائتين. ودر روايتى روز سه شنبه خامس رجب. وفات آن حضرت در