السيف الغاضب على رقبة كل مخالف معادي

آن حضرت شمشير برنده است بر گردن هر مخالف كه دشمنى كننده باشد. واين اشارت است بدانكه آن حضرت همچو ساير ائمه مهديين گردن دشمنان دين را به شمشير حجت وبرهان قطع مى فرموده. ومخالفان را به حكم الهى وقوت امامت در ربقه طاعت وانقياد در مى آورده.

روايت كرده اند كه برادر آن حضرت كه بر سيرت وطريقه آن حضرت وپدر آن نبوده با آن حضرت در مقام مخالفت ومعادات بوده ودعوى امامت مى كرده. آن حضرت به حجت وبرهان او را الزام كرده وقصد او را باطل گردانيده وآيات امامت وبينات وصايت بر او درست كرده چنانچه او را مجال مخالفت نمانده.

كهف الملهوفين في النوائب والعوادي

آن حضرت همچو غار پناه ضعيفان وعاجزان است در حوادث ونوائب روزگار كه بديشان عائد شود. واين اشارت است بدانكه آن حضرت ملاذ وملجأ ضعيفان وفقيران بود ، وهر كس را اجابتى بود توسل بدو مى نمود وآن حضرت او را پناه مى داد. وراه نماينده حيرانان اوديه فقر وضرر بود در وقتى كه حوادث روزگار ونوايب زمان ايشان را عاجز وپريشان مى ساخته ودور چرخ بديشان باز مى گردانيده.

قاطع العطش من الأكباد الصوادي

آن حضرت بازنشاننده تشنگى است از جگرهاى تشنه. واين اشارت است به اخلاق ومكارم آن حضرت ، چنانچه روايت كرده اند آن حضرت نسبت به محتاجان در غايت عطوفت ومهربانى بود وهر كس را بدان حضرت حاجتى ومقصدي بود