وَتِلْكَ قَوْلَهُ حَقٍّ مِنْهُ قَدْ بَدَرَتْ
عَفْوَاً بِمَجْلِسِهِ مَا ٱسْطَاعَ يَزْوِيْهَا
وَٱلْفَضْلُ لِلْمَرْءِ ما أَعْدَاؤهُ شَهِدَتْ
لَهُ بِهِ وَرَوَتْهُ فِيْ نَوَادِيْهَا
* * *