زمان ، مبين الحلال والحرام ، نائب الإمام عليهالسلام ـ لا زال كاسمه العالي عليا حاليا ـ كه بقوّة قدسيه ايضاح مشكلات قواعد ملّت وشرائع حقّه نموده ، علماى رفيع المكان اقطار وامصار روى عجز بر آستانه علوّش نهاده ، باستفاده علوم از مقتبسان انوار مشكاة فيض آثارش سر افرازند ، واكابر واشراف روزگار سر اطاعت وانقياد از اوامر ونواهى آن هدايت پناه نپيچيده ، پيروى احكامش را موجب نجات مى دانند ، همگى همّت بلند ونيّت ارجمند مصروف اعتلاء شأن وارتقاء مكان وازدياد مراتب آن عالى شأن است ، مقرّر فرموديم كه سادات عظام واكابر واشراف فخام ، وامراء ووزراء وسائر اركان دولت قدسى صفات موصى اليه را مقتدا وپيشواى خود دانسته ، در جميع امور اطاعت وانقياد بتقديم رسانيده ، آن چه امر نمايد بدان مأمور ، وآن چه نهى نمايد منهىّ بوده ، هر كس را از متصديان امور شرعيه ممالك محروسه وعساكر منصوره عزل نمايد معزول ، وهر كه را نصب نمايد منصوب دانسته ، در عزل ونصب مذكورين بسند ديگرى محتاج ندانند. وهر كس را عزل نمايد ما دام كه از جانب آن متعالى منقبت منصوب نشود نصب نكنند.
وهمچنين مقرّر فرموديم كه چون مزرعة كبيسه ودواليب كه در اراضى آنجا واقع است ، در نهر نجف اشرف ونهر جديد موسوم براقبة از شتوى وصيفى ، ومزرعه شويحيات ولرم زيب از اعمال دار الزبيد بحدودها المذكورة في الوثيقة الملّيّة ، مع أراضي مزرعة أم الغرمات ، وأراضي كاهن الوعد رماحية ، كه احيا كرده مومى اليه است بر مشار اليه وقف صحيح شرعى فرموديم ، وبعد از آن بر اولاد او ما تعاقبوا وتناسلوا به موجبى كه در وقفيه مسطور است ، وحكم جهانمطاع صادر شده كه بر افاضت پناه مومى اليه مسلّم ومرفوع القلم دانسته ، از حشو جميع حوزه عراق عرب بصيغه مفروزى وقفى افاضت دستگاه مومى اليه وضع نموده ، داخل جمع وخرج حوزى مى نمايند ودر مفروزيات بلا مبلغ برقبه دانسته ، ودر نسبت مفروزى وقفى قدسى صفات مومى اليه شناسند ، چنانچه اگر حكمى در
![خاتمة مستدرك الوسائل [ ج ٢ ] خاتمة مستدرك الوسائل](/_next/image?url=https%3A%2F%2Flib.rafed.net%2FBooks%2F1462_khatema-mostadrak-02%2Fimages%2Fcover-big.jpg&w=640&q=75)
