وأحاديث از حضرت پیغمبر الله وأهل بيت أو صلوات الله عليهم درین باب زیاده بر آنست که تحديد وإحصاء آن تواند شد، و شماره واستقصاء آن توان کرد.
حتى آنكه عامه از اهل سنت چه جای خاصه نقل کرده اند از حضرت پیغمبر ه اینکه بنده خدا اگر عبادت کند خدای تعالی را میانه رکن و مقام تا آنکه بگردد مثل خیک کهنه در حالتی که روزه بگیرد روز را ، و بر پای دارد عباد ترا در شب، وحج کند و عمره بیاورد چندین هزار مرتبه ، قبول نمیکند خدایتعالی نافله را، و نه فریضه را از او ، مادام که مقترن نباشد بولایت و دوستی حضرت أمير المؤمنين الليله وأولاد معصومين أو صلوات الله عليهم اجمعين ...
و نمانده شبهه از برای احدی از امامیه بسبب إجماع و احادیثی که از أئمه صلوات الله عليهم منقول است پس این دو دلیل است از جانب پروردگار تو اینکه هر یک از صحت عبادت و مستحق ثواب شدن بسبب عبادت مشروط است بایمان با آنکه اجماع کرده اند بر اینکه داخل نمیشود ببهشت مگر کسیکه اقرار داشته باشد بولایت و دوستي علي بن أبي طالب الله و بیزاری از دشمنان او .
و نیست بعد از دنیا منزلی مگر بهشت با دوزخ ، مأوای سنیان جهنم است در حالتیکه مخلد خواهند بود و بد مکان باز گشتی است جنهم ، و جایگاه ایشان درك اسفل است از دوزخ هرگاه پخته شود پوستهای ایشان بدل میکند خدای عزوجل ایشانرا پوستهای دیگر غیر آنها و تخفیف داده نمیشود از ایشان عذاب ، ویاری کرده نمیشوند.