الى ان قال : رأيت بخطه هذه الرسالة وعلى ظهرها انشاء لطيف بخط الشيخ حسن يتضمن مدحه ومدح كتابه (۱) .
٥٢٣٦ - رسالة في تحريم صلاة الجمعة : المولانا حسن علي بن مولانا عبد الله التستري .
في الامل : يروي عن أبيه وعن الشيخ البهائي ، كان فاضلاً عالماً صالحاً، ذكره صاحب سلافة العصر (۲) واثنى عليه ، وذكر أنه توفي سنة . (۳) (۱۰۲۹)
نروي عن مولانا محمد باقر المجلسي عنه (٤) .
٥٢٣٧ - کتاب روح وريحان : في جنة العالية ما هذا لفظه : از سيدى جلیل از علماء منبر شنیده و در کتاب روح و ریحان که تألیف یکی از صلحاء معاصرین است دیدم که در بعضی از کتاب آورده اند که حضرت أمير المؤمنين ال وقتى بیکی از عمال خود که در فارس بوده و باب ظلم و عدوان را بر روی رعایا گشوده و مردم از ظلم او شاكي وبعتبه عليه مرتضويه ملتجی این چند کلمه فارسیه را با و مرقوم فرمود: شکوه کنندگان توبی حساب شکر گذارند کانت (۵) نایاب یا بر تخت عدالت آویز یا از
(١) أمل الآمل ٢ : ٤٩٫٦٤ .
(۲) سلافة العصر : ٤٩١ ، وفيه ان تاريخ وفاته سنة ١٠٦٩ .
(۳) وهذا اشتباه ، والصحيح ان وفاته سنة ١٠٧٥ كما اشرنا اليه في ترجمة كتابه التبيان .
(٤) أمل الآمل ٢ : ١٩٩٫٧٤ .
(٥) كان : معدن، كان يمين : يعني کسي که دست راست او مانندگان است و بکنایت یعنی بخشنده و سخی
كان : کنایه از زروسیم :