السيد الصفائي الخوانساري نیست و در هیچ وقت منکر اشتراط حياة مجتهد واجب الاتباع معروف نبوده وأكثر علماء نیز بر آن اتفاق دارند .

وبالجملة مخالف در این مسأله نیست الا بعضی از مجاهیل علماء عامه و سر مقام انستکه چون در ظنیات خطا بر مجتهد جایز است در صورتیکه مخطی بوده باشد نیز مثاب وما جور وظن او که عبارت است از اعتقاد راجح قائم بنفس مجتهد على الاطلاق معمول به وواجب الاتباعست وموت جسمانی که حقیقتش انقطاع نفس مجرده از عالم بدن و رجوع بمعالم ملكوت ميقات ظهور حقيقت حق وانكشاف بطلان باطلست پس تواند بود که ظن مجتهد در این نشأه که قائم بنفس او است موافق صواب نبوده باشد و بعد از موت خطأ منکشف شود پس اعتقاد قائم بنفس مجتهد که متبع است باقی نماند واستصحاب بقاء ان اعتقاد بر طریق زمان حياة معقول نیست چه در استصحاب بقاء موضوع بر حال خود معتبر است چنانچه در مقام خود مقرر است پس حال موت را بحال حياة مقابله کردن بی بصیرتیست و از اینجهه موت مجتهد موت وجوب اتباع ظن او است و این نکته لطیف و دقیق و از نظر غير متمهر محجوب و مستور است والله العالم .

٥٠٧٢ و ٥٠٧٣ - رسالتان في عينية صلاة الجمعة : بالعربية والفارسية ، للمولى المحقق الفقيه محمد باقر بن محمد مؤمن السبزواري ، المتوفى سنة ألف وتسعين .

وقد كتب في الرد على هذه الرسالة المولى علي رضا الشيرازي المشتهر بالتجلي - من تلامذة المحقق الخونساري - رسالة بالفارسية في المنع من صلاة الجمعة في زمن الغيبة ، وكتب المولى محمد سراب رسالة