محيط پزشكى تربيت يافته بود ، طبع أو بيشتر به علوم طبيعي ومادي گرايش داشته (١) واين خصلت حتى در إلهيات أو نيز جلوه‌گر بوده است. ما در بخش بررسى مكتب وآراء أو به اين نكته خواهيم پرداخت.
همچنين دربارهء دوران جوانى أو آورده‌اند كه به خريد ونگهدارى كتاب وخواندن آن علاقة بسيار از خود نشان مىداده ، وچون طبعا مسرف وبدون عقل معاش بوده در خريد وگردآورى كتاب نيز همين شيوهء اسراف وزيادة روى را داشته است.
أرسطو در بيست سال آخر عمر أفلاطون ، شاگردى أو را مىكرده ، ولى دربارهء روابط أو با أستاذ دو سخن ودو گونه نقل شده است : در برخى آثار وتاريخ زندگى وى آمده است كه أفلاطون أو را «عقل» نام داده بود ، وحتى گفته‌اند تا أرسطو در محضر درس وى حاضر نمىشد لب به سخن نمىگشوده ودرس نمىگفته است. (٢) ونيز گفته‌اند كه أرسطو ـ شايد بسبب حافظهء برتر خود ـ درس أستاذ را براي شاگردان بازگويى وبه اصطلاح امروزى حوزه‌هاى علميه «تقرير» ـ مىكرده است ؛ واين مىتواند نوعي مزيت بشمار آيد. وبرخى گفته‌اند كه وى مسؤول تدريس درس خطابه (يا ريطوريقا) (Rhetorique) بوده است. (٣)
امّا در مقابل ، در منابع غربى اشاراتى به ناسازگارى أو با أفلاطون وافلاطونيان ديده مىشود. «مىگويند أرسطو از غيبت أفلاطون براي بسط نفوذ خود در آكادمى استفاده مىكرده ... وأفلاطون أو را به ناسپاسى متهم ساخته وبه كرّه اسبى تشبيه كرده است كه به مادر خود لگد مىزند». (٤)
__________________
(١) تاريخ فلسفه ، ويل دورانت ، ص ٤٩ ، (فارسي).
(٢) أرسطو ، ژان برن ، ص ٥ ؛ ونيز رسالة في الحدوث ، ملا صدرا ، ص ١٥٥ (خاتمة الرسالة).
(٣) أرسطو ، ژان برن.
(٤) متفكران يوناني ، گمپرتس ، ج ٣ ، ص ١٢٣٩.