[الحديث ٢٨] أَبِي رَحِمَهُ اللهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ عَنْ مُحَمَّدٍ الْقِبْطِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللهِ عليه‌السلام يَقُولُ لِلنَّاسِ أَغْفَلُوا قَوْلَ رَسُولِ اللهِ صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم فِي عَلِيٍّ فِي يَوْمِ غَدِيرِ خُمٍّ كَمَا أَغْفَلُوا قَوْلَهُ يَوْمَ مَشْرَبَةِ أُمِّ إِبْرَاهِيمَ أَتَى النَّاسُ يَعُودُونَهُ فَجَاءَ عَلِيٌّ عليه‌السلام لِيَدْنُوَ مِنْ رَسُولِ اللهِ صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم فَلَمْ يَجِدْ مَكَاناً فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللهِ صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم أَنَّهُمْ لَا يُفْرِجُونَ لِعَلِيٍّ عليه‌السلام قَالَ يَا مَعْشَرَ النَّاسِ هَذَا أَهْلُ بَيْتِي تَسْتَخِفُّونَ بِهِمْ وَأَنَا حَيٌّ بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ أَمَا وَاللهِ لَئِنْ غِبْتُ فَإِنَّ اللهَ لَا يَغِيبُ عَنْكُمْ إِنَّ الرَّوْحَ وَالرَّاحَةَ وَالرِّضْوَانَ وَالْبُشْرَى وَالْحُبَّ وَالْمَحَبَّةَ لِمَنِ ائْتَمَّ بِعَلِيٍّ وَتَوَلَّاهُ وَسَلَّمَ لَهُ وَلِلْأَوْصِيَاءِ مِنْ بَعْدِهِ حَقٌّ عَلَيَّ أَنْ أُدْخِلَهُمْ فِي شَفَاعَتِي لِأَنَّهُمْ أَتْبَاعِي ـ (فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي) مَثَلٌ جَرَى فِي إِبْرَاهِيمَ لِأَنِّي مِنْ إِبْرَاهِيمَ وَإِبْرَاهِيمُ مِنِّي وَدِينِي دِينُهُ وَسُنَّتِي سُنَّتُهُ وَفَضْلُهُ فَضْلِي وَأَنَا أَفْضَلُ مِنْهُ وَفَضْلِي لَهُ فَضْلٌ تَصْدِيقُ قَوْلِ رَبِّي ـ (ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَاللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ) وَكَانَ

____________________________________

[حديث ٢٨] محمّد قبطى گويد شنيدم امام صادق عليه‌السلام بمردم مىفرمود فرمايش پيغمبر بزرگ را در باره على عليه‌السلام در روز غدير خم فراموش كرديد مانند روز مشربه ام ابراهيم كه مردم بعيادت او آمده بودند وعلى عليه‌السلام آمد كه بنزديك رسول خدا جاى گيرد وجايش ندادند چون پيغمبر خدا مشاهده فرمود مردم بعلى عليه‌السلام راه نمىدهند فرمود اى گروه مردمان اينانى را كه سبك مىشماريد اهل بيت منند من رفعت وعظمت ايشان را ميخواهم بخدا سوگند اگر از شما پنهان شوم خداوند از شما نهان نخواهد ماند روح وراحت ورضوان وبشارت ومحبت براى كسيست كه على عليه‌السلام را پيروى نمايد وويرا دوست داشته وباو وجانشينانش سرسپرده باشد بر من است كه آنها را در شفاعت خود داخل كنم براى اينكه ايشان پيروان منند وكسى كه مرا پيروى كند از منست همان طور كه در باره ابراهيم عليه‌السلام وارد شده چون من از ابراهيم وابراهيم از من است ودين من دين اوست روش من روش وى وبرترى او برترى منست ومن از او برترم وبرترى من بر او بگواه فرمايش پروردگار است كه مىفرمايد (ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَالله سَمِيعٌ عَلِيمٌ) (١) وهنگام اين سخنرانى

__________________

(١) فرزندانی که بعض از آنها بر بعد دیگر برتری دارند وخداوند شنوای دانا است سوره آل عمران آیه ٣٤.