مساعدت حال وفقدان أعوان واحباب موجب كمال ملال شده : رباعي :

في الجملة از غلبات هموم وغلواى عموم ، در حال خود تحيري داشتم وبر لوح دل جهت معالجه دفع اين غموم ، نقش تفكرى من نگاشتم. ملهم غيب در خاطر صورت فرموده حضرت سيّد اول وآخر كه : إذا تحيرتم في الأمور فاستعينوا بأصحاب القبور تصوير كرد ودرد بى درمان مرا از دواخانه استعانت به اكابر اصحاب قبور تدبير فرمود. انديشه كردم كه از اصحاب قبور جماعتى اختيار كنم جهت استعانت كه قبر هر يك بيت المعمور جهان آخرت وكعبه مقاصد اصحاب حاجت باشد وجميع طوائف امت متفق باشند در آنكه استعانت از ايشان موجب نجات از غم وسبب حصول حاجات عرب وعجم است ودر اين ... خلافي ميان اولين وآخرين نباشد ؛ پس اين معنى را مقصود ومحصور در چهارده معصوم پاك كه قبور ايشان همچون صندوقهاى افلاك ، زيور خانه خاك است دانستم ووجهه توجه خود را قبله آستان ايشان ساختم وروى تولاى خويش را به جانب ارواح مقدسه ايشان برافروختم وچون تشرّف به شرف زيارت وآستانه بوسى مرقد مطهره ايشان كه همچو كواكب آسمان در اطراف اقطار منتشر است ، ميسر نبود ، به صدق تمام وتوجه كامل ، دل را به محبت وولاى ايشان مشعوف گردانيدم وزبان را به صلوات وسلام بر آن اجلّه كرام ، عليهم صلوات الله وسلام الملك العلّام مشغول ساختم وطريق نجات از بليات وسبيل حصول مقاصد وحاجات در اين توجّه وابلاغ صلوات منحصر ديده.

در اثناء ، صورت تركيب صلواتى مرتب كه مشتمل بر شمّه [اى] از جلايل مناقب وجزايل مآثر ومفاخر ايشان بود ، در خاطر ورود يافت. في الحال آن را از لوح ضمير به اعانت كلك تحرير تصوير كردم وبعد از اتمام كتابت آن به نياز واخلاص تمام