من است واو زمين را از عدل پر خواهد گردانيد ، همچنانچه از جور وظلم پر شده است. ودر اين حديث اشارت است بدانكه حضرت پيغمبر فرمود كه : ظهور مهدى در وقتى باشد كه عالم از جور وظلم پر شده همچو ظهور حضرت پيغمبر صلىاللهعليهوآلهوسلم كه در وقتى واقع شد كه تمام عالم [را] شرك گرفته بود چنانچه روايت كرده اند كه : در وقتى كه حضرت پيغمبر صلىاللهعليهوآلهوسلم به نبوت مبعوث شد در روى زمين هيچ كس نبود كه لا إله إلا الله به شرائط توحيد گويد زيرا كه آن روز كه دين حق يهوديت ونصرانيت بود وآن هر دو ملت بواسطه تحريف وتبديل متغير شده بود وشرائط توحيد در اهل آن دو ملت موجود نبود.
همچنين ظهور حضرت مهدى در زماني خواهد بود كه جور وظلم به كمال باشد ، چنانچه حضرت پيغمبر صلىاللهعليهوآلهوسلم بدان اشارت فرمود كه : مهدى عالم را از عدل پر گرداند همچنانچه از جور وظلم پر شده است. وسرّ اين آن است كه ظهور حضرت پيغمبر صلىاللهعليهوآلهوسلم وظهور وارث او كه خاتم الأئمه است موجب ظهور كمال حق است كه آن ضد كمال باطل است وظهور كمال حق در عقب كمال ضد است كه آن باطل است چنانچه در نور وظلمت حسى مشاهده نموده مى شود كه چون ظلمت به كمال است ظهور نور به كمال است واگر ظلمت ممتزج با نوعى از نور است نور ظاهر را كمال ظهور نيست. واين نكته بسيار دقيق است (يَهْدِي اللهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ).
الإمام المودود والمظهر الموعود
آن حضرت امام است كه دلها او را دوست مى دارد.
واين اشارت است بدانكه آن حضرت محبوب دلهاى مؤمنان است ولهذا هر كس كه در عالم به ظلمي يا جورى يا تنگى يا مشقتي مبتلا شد دفع آن بلا را از حضرت امام مهدى مى جويد ، واميد دارد كه آن حضرت ظهور كند وآن بلا وظلم