ساكن روضة الجنة بأنعم العيش ، المقبور عند جده بمقابر قريش

آن حضرت ساكن روضه بهشت است به خوشترين عيشى وحياتى ودفن كرده شده است نزد جد خود حضرت امام موسى كاظم (ع) در مقابر قريش كه مرقد مطهر حضرت امام است. ودر سبب وفات آن حضرت خلاف كرده اند ، بعضى بر آنند كه آن حضرت را زهر دادند. وهمچنين جميع ائمه هدى را شهيد كرده اند واز بعضى ائمه روايت كرده اند كه او فرمود : ما منا إلا قد سمّ يعنى هيچ يك از ما نيست الا آنكه او را زهر داده اند. وبعضى بر آنند كه آن حضرت به موت خود وفات فرمود.

وسن مبارك آن حضرت به چهل نرسيده. ولادت آن حضرت در ماه رمضان بود سنه خمس وتسعين ومائه ، در هفدهم ماه شب جمعه. وبعضى گويند : در نصف ماه شب جمعه ، وبعضى گويند ولادت آن حضرت روز جمعه دهم رجب بوده ووفات آن حضرت در بغداد آخر ذيقعده سنه عشرين ومائتين. وگويند : سن مبارك آن حضرت بيست وپنج سال بود وقبر مبارك آن حضرت ملصق به قبر جد اوست امام موسى (ع) در جانب غربى بغداد وآن روضه ايست مشهور وقبه ايست متلألئ از بها ونور وجنتى است از نعيم فيض الهى معمور.

اللهم صل على سيدنا محمد وآل سيدنا سيما الإمام السجاد محمد تقي الجواد.