الأوّاب السجاد ، الفائق في الجود على الأجواد

آن حضرت بازگردانده است به خداى تعالى در هر امرى از امور ، وبسيار سجدة كننده است نزد حق تعالى. واين اشارت است به كثرت عبادت آن حضرت چنانچه روايت كرده اند كه بعد از امام زين العابدين از ائمه هيچ كس به كثرت عبادات آن حضرت نبوده وآن حضرت فايق وغالب است در بخشش بر همه بخشندگان. واين اشارت است به كثرت عطاى او ، چنانچه روايت كرده اند كه آن حضرت در عطا وبخشش سرآمد روزگار بود تا به غايتي كه او را جواد لقب كرده اند. بحر از عطاى او قطره وباران از كرم او بهره داشت. پناه ضعيفان بود در وقت حاجات وملاذ سائلان در عطيات.

مانح العطايا والأوفاد لعامة العباد

آن حضرت بخشنده عطيه ها وبخششهاست از براى عامه بندگان خداى تعالى. واين اشارت است به عموم عطايى آن حضرت ، چنانچه روايت كرده اند كه هرگز آستانه آن حضرت از سائلان وحاجت خواهان خالى نبودى ، وآن حضرت بر روى عامه خلايق أبواب عطا وكرم بگشودى وهيچ آفريده از درگاه احسان او محروم بازنگشتى واز عرب وعجم مردمان بر كنار خوان او آمدى.

ماحي الغواية والعناد ، قامع أرباب البغي والفساد

آن حضرت محو كننده گمراهى وعناد است وبر كننده خداوندان ظلم وفساد است. واين اشارت است بدانكه آن حضرت ارباب بغى وفساد واصحاب غوايت وعناد را به حجتهاى واضحه وبراهين ساطعه قلع وقمع مى فرموده.