|
مطلع البيت |
القافية |
الصفحة |
|
ذَمُشّ بأعراف |
مُضَّهبِ |
٦١٩٧ |
|
نمشُّ بأعراف |
مُضهَّبِ |
٤٠١٢ |
|
تنزو إذا |
اللهب |
٣٣٢٦ |
|
تيممتُ لِهْباً |
لِهْبِ |
٦١٢٠ |
|
لو لم يكن |
لَهَبِ |
٣٧٧ |
|
ولاح أزهرُ |
لهبُ |
٦٧١٤ |
|
تسمعُ منه في |
المُلْهبِ |
٣١٦٨ |
|
يُقَطعهن بتقريبه |
مُلْهِبِ |
٥٥٥٩ |
|
فنلت به |
عَيْهَبِ |
٤٨٠٨ |
|
ألم ترَ |
دُبوبُ |
٢٢٣٥ |
|
وكُنتُ امرءاً |
ربُوبُ |
٢٣٤٧ |
|
ليس بأسفى |
حربوبِ |
٣٠٩٤ |
|
تخطو على بردَّيتين |
يعبوب |
١٦٤٥ |
|
رقاقها ضَرمٌ |
مقبوبُ |
٣٩٥٧ |
|
أشرفَ ثدياها |
النتوب |
٦٤٧٩ |
|
فذوقوا كما |
والتحوُّبِ |
١٦٣٧ |
|
ادن صبيّ |
سرحوب |
٣٦٦١ |
|
قد أشهد |
سُرحوبُ |
٣٠٥٧ ، ٤٤٩٠ |
|
لما رأتني |
سُرْحوب |
٤٧٧٩ |
|
إلى شجر |
عُذوبُ |
٦١١٤ |
|
وما كِبَرٌ |
الحروب |
٣٦٠٨ |
|
شكوت ذهاب |
الدروب |
٤٠٩٠ |
|
فأضحى بائداً |
الغروبُ |
٤٠٥٣ |
|
كأن خوق |
يعسوب |
١٩٤٤ ، ٤٦٧٠ |
|
سيكفيك صَرْبَ |
مَشُوبُ |
٣٧٠٩ |
|
سيكفيك ضرب |
مشوب |
٤٥٠١ |
|
عَفى آيها |
متصوّبُ |
٢٩٩٦ |
|
ظلت أقاطيعُ |
منصوبِ |
٣٨٠٢ |
٢٩٤
![شمس العلوم [ ج ١٢ ] شمس العلوم](/_next/image?url=https%3A%2F%2Flib.rafed.net%2FBooks%2F1473_shams-alolom-12%2Fimages%2Fcover.jpg&w=640&q=75)
