الصفحه ٥٥ : الحازمىّ
».
وقال ابن الأثير
فى اللّباب فى تهذيب الأنساب :
« الأزدىّ ـ هذه
النّسبة الى أزد شنوءة بفتح
الصفحه ٨٣ : بـ «
غنية المتملّى فى شرح منية المصلّى » المعروف عندهم بالشّرح الحلبىّ الكبير فى ص ١٥ عند قوله :
وأرجلكم الى
الصفحه ٥٦ : المنسوب الى أمير المؤمنين (ع) ومن قطعة تشتمل على واحد وعشرين
بيتا وشرحها الميبدىّ فى شرح الدّيوان ( انظر
الصفحه ٤٩ : .
__________________
(١) قال الزبيدى فى
شرح قول الفيروزآبادي : « طابه » ما نصه : « أى الثوب ثلاثيا ـ طيبه عن ابن
الاعرابى كذا
الصفحه ٧٠ : الألباب ، فينبغى لنا أن نسأل الله تعالى أن يجزى كلّ من ساعدنا على هذا
الامر وشاركنا فى اعداد وسائل طبعه
الصفحه ٥٧ :
٢٢٣ من النّسخة
المطبوعة سنة ١٢٨٥ ) وكذا نقلها المجلسىّ فى ثامن البحار وفسّر لغاتها وأوضح
مشكلاتها
الصفحه ١٠ : نقل كرده وترجمه ابيات را نيز طبق ترجمه منثور ومنظوم
ميبدى كه در شرح ديوان ياد كرده تا آخر با تغيير
الصفحه ٤٤ : وستّين نحو والباقى تصريف ، وله شرح أبيات الايضاح ذكره ابن النديم.
عدّة نسخ منه فى
خزائن الآستانة أقدمها
الصفحه ٥٨ : كرام النّاس مقبول.
٦ ـ كون الفضل بن
شاذان من مفاخر نيسابور يقتضي أن يكون شرح حاله مذكورا فى تأريخ
الصفحه ٦٤ : اسمه آنفا ، وأمّا عبارة آخر هذه النّسخة فقد نقلناها
فى موضعه من الكتاب ( انظر ص ٥٠٤ ) وجعلنا حرف
الصفحه ٥١ : : خرجت الى الحجّ فدخلت الى مولاى أبى محمّد العسكرىّ (ع) وأريته
كتاب الفضل بن شاذان فنظر فيه وتصفّحه ورقة
الصفحه ١٥ : نصوص شرح حال گذشته است بيشتر خواهد بود از
اين روى كلمات علماى اعلام ـ رضوان الله عليهم ـ را تا حدّى
الصفحه ٢٩ :
جعفر الجواد وأبى الحسن الهادى عليهمالسلام ، وصنّف وأكثر وكان له جلالة فى هذه الطّائفة وهو فى قدره
أشهر
الصفحه ٣٣ : والنّقض والابرام فمن
ثمّ ترى أنّ علماء الرّجال ينقلون فى كتبهم ما أثر عنه فى حقّ الرّواة ويكتفون بقوله فى
الصفحه ٣٨ :
قال فى
كتابه المسمّى بالايضاح فى القوم المتّسمين
بالجماعة
المنسوبين الى السّنّة : انّا وجدناهم