الصفحه ٤٠٨ : ، ريوىّ» ميگوئى.
(نسبت در اسم مركّب)
تركيب اگر اضافىّ
است ومضاف «اب يا امّ يا ابن يا اخت يا بنت يا
الصفحه ٢٤٥ : ، توئيلا :
بسيار ويل گفتن بر خود يا بر كسى» و «تويّل ، يتويّل ، تويّلا : واويلا گفتن از
جهت مصيبتى كه رسيده
الصفحه ٣١٠ :
وآها ، واوّه ،
يأوّه ، تاويها ، وتاوّه ، يتاوّه ، تاوّها «همه بمعنى آه كشيدن» ، واسم مشتقّ نيز
الصفحه ٤٤٥ :
را يك چيز مجتمع
از افرادى اعتبار مينمائيم سپس ميگوئيم : عشرتين يا عشرات ، يعنى : دو چنين مجتمع
يا
الصفحه ٣٠٩ :
٤ ـ «آه ، واه ،
اوه ، هاه ،» وغير اينها تا قريب بيست گونه در آن نقل شده ، كلمه توجّع وتحزّن است
الصفحه ٣٢١ :
(تقسيم دوم)
اسم يا مذكر است
يا مؤنث ، ومؤنث : يا لفظىّ است يا معنوىّ ، ومونث لفظى : هر لفظى است
الصفحه ١٦١ :
كلمه واقع نميشود.
٢ ـ هاء در هو وهى
، اگر در ابتداء واقع شود متحرّك است ، واگر در درج پس از واو يا فا
الصفحه ٣٩٨ :
تنوين داخل شود اعلال قاض ميشود.
واگر كلمه پنج
حرفى است حرف علّة قلب به ياء ميشود اگر نباشد وبر وزن
الصفحه ٣٥٠ :
فعلى ندارد ،
مانند «جاهليّة ، انسانيّة ، جوهريّة ، عرضيّة ، الاهيّة ، ربوبيّة ، حجريّة ،
حيوانيّة
الصفحه ٣٦٨ : بر حدث وذاتى بر وجه صدور يا اتّصاف ، مانند اسم فاعل ، بزياده مبالغة
، ومعنى مبالغة شدّت وكثرت است
الصفحه ٣٣٠ : فرمائى پيغمبر «صلىاللهعليهوآله» آن شهر را «مدينة
الرّسول» گفتند تا نامش شد ، ومضاف اليه را به تدريج
الصفحه ٣٥٣ : دارد ، وآن آرايشى است كه مورد رضايت خدا است ،
ودر قرآن" زينة" به دنيا وزنان نيز انتساب داده شده :
يا
الصفحه ٣٣٨ : است».
«ال عهد» وآن در
صورت تعيين فرد يا افراد آورده ميشود ، وآن سه قسم است.
«عهد ذكرىّ» يعنى
براى
الصفحه ١٦٣ : آمده :
«جاء رجل الى
النّبىّ صلىاللهعليهوآله فقال : يا رسول الله ما حقّ العلم؟ قال : الانصات له
الصفحه ٢١٨ : «اختواض»
بوده ، واو بمناسبت كسره ما قبل قلب به ياء شد «اختياض» گرديد.
واز اين باب است :
«اجتاب ، يجتاب